تبليغاتX
چتر آبی

چتر آبی

خداوندا اگر چه در جاده زندگی تنها قدم می زنم ولی باک ندارم چون تو با منی

قابل توجه وبلاگ نویسا

 

امروز می خوام مطلب مهمی رو با تموم عزیزان وبلاگ نویس در میون بذارم

من احساس می کنم این راهی که ما در وبلاگ نویسی پیش گرفتیم راه اشتباهی هست وسرانجامی نخواهد داشت به چند دلیل که ....

خدمتتون عرض می کنم که مطمئا هستم که خیلی از وبلاگ نویسا هستن که با من هم عقیده هستن و این نظریه رو قبول دارن بزارید بی شیله پیله عرض کنم ........

اول اینکه به نظر من یکی از بزرگترین مشکلات ما تو قسمت نظراته خیلی از عزیزانی که میرن و و وبلاگهای مختلف رو می بینن عمدتا خود وبلاگ نویسا هستن و 80 درصد کسانی که نظر میدن باز خود وبلاگ نویسا هستن اونم با چه نظری که آشنای همه وبلاگ نویسا هست

           (( خیلی عالی بود منم آپم به من هم سری بزن....))

یا یه چیزی تو مایه های این ......

تازه اگه از این موضوع بگذریم که اکثریت وبلاگ نویسا پسرن و تعدادی از اونا حدود 60درصد اونا به وبلاگهای نظر می دن که نویسنده اونا خانم باشه......

در صورتی که اصلا به این که وبلاگ نویس چی گفته چی مطلبی رو نوشته توجه نمی کنن .

اصلا چرا زیر هر مطلب قسمت نظرات قرار می دن... ؟؟؟؟؟؟؟

ما یعنی وبلاگ نویسا باید یه راه حلی پیدا کنیم که بازدید کننده غیر وبلاگ نویس هم داشته باشیم تا همه بدونن که وبلاگ مختص کس یا عده معدودی نیست در ضمن نظراتی داشته باشیم مرتبط با مطلبی که نوشته شده .

البته عزیزانی هم هستم که نظرات سازنده و مرتبط با مطلب رو ارائه می دن ولی این موضوع باید همگانی و عمومی باشه

البته من خودم رو جدا از این مو ضوع نمی دونم ولی دوست داشتم حرف دلم و نتایج تجربه های را که من در این مدت کسب کردم و همچنین

نظر سنجی هایی که از تعدادی از دوستام انجام داده بودم روخیلی صادقانه با شما در میون بزارم تا راه حلی برای این مشکل پیدا کنیم

با اميد به اينکه با کم تجربگیم  که دليلش همون قانون نقطه چين شده است .

باعث رنجش خاطره هيچ طبقه و هيچ طرز فکري نشم
فرد فرد انسانها براي من عزيزن وتموم عقيده ها محترم

بی صبرانه منتظر نظرات و راه حلهای شما عزیزان هستم ......

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 31 مرداد1384ساعت 22  توسط عمو صمد  | 

باران

 

نمي دانم چرا هميشه به تو مي انديشم به تو كه مرا به تنهايي رهنمون شدي مرا به آبگير نفسهايت

خواندي و برايم قصه هاي كنبد كبود تنهايي را خواندي به تو كه يك لحظه مرا به خودم نميگذاري ، به تو كه

با هر هجومت من زير خلوارها خاكستر غربت مدفون ميشوم به تو كه با سرانگشتان سبز احساست

خواب راحتم را ربودي و با فرشتگاني غريب به سوي آسمانهاي تنهايي رفتي و مرا افسون خود كردي

نمي دانم، باز امروز از خودم نيستم نه اصلا خودم نيستم شايد باران مرا اينگونه مي كند نميدانم

راستي او را ديدم تنهاي تنهاي در سرسراي سبز باراني ، داشت به خودش اميدواري ميداد وقتي مرا ديد

تمام فكرش باراني شد خيس خيس از خاطرات ، شايد نبايد مرا ميديد

باران همچنان مي بارد و من مي نويسم ، بوي خوش خاك آخر مرا ميكشد ياد خاطرات خودم كه مي

افتم پروانه ها را سريع به خاطر ميآورم پروانه هاي كودكي و پرنده هاي بزرگي

چه مي نويسم به كجا ميبرد اين باران مرا. به كجا..........

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 25 مرداد1384ساعت 0  توسط عمو صمد  | 

                                     به نام پروردگار یکتا

 

 

منو ببخش که ساده از عشق تو گذشتم 

 

                                 سپردمت به تقدیر بار سفر رو بستم

 

باید برم از اینجا کاری نموده جز کوچ

 

                                برای زنده مودن تو این زمونه پوچ

 

بزار همیشگی شه قصه عاشقیمون

 

                                 تو باشی لیلی منم مثال مچنون...........

 

----------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------

 

بین دو راهی شک حیرون هاج وواجم

 

                              سفر دوای دردم هجرت تنها علاجم

 

طاقتشو ندارم طاقت دل بریدن

 

                              سیل بلور اشکو  رو گونه تو دیدن

 

   حرفی نمونده باقی سکوت حرف آخر

 

                               توهم به خاطر عشق از من ساده بگذر

           

بزار همیشگی شه قصه عاشقیمون

 

 

                         تو باشی لیلی منم مثال مجنون .............

 

--------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------

 

-------------------------------------------

----------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------

+ نوشته شده در  یکشنبه 16 مرداد1384ساعت 0  توسط عمو صمد  | 

سکوت تلخ

 

مثل ستاره اي روشن از ميان انگشتان تاريك من رها شدي و رفتي تا اوج،

در يك لحظه صداي نازكترين گريه كودكانه ات را با عمق جانم شنيدم،

تمام تار و پود احساسم را بدرقه راهت كردم ، ميرفتي و دستهاي مهربانيت را

از دور برايم تكان ميدادي اگر چه با چشماني خيس و خسته،

تو رفتي و من ماندم، من ماندم و يك دنيا خاطره ، يك آسمان دلواپسي ،

يك دريا عاطفه و يك بغل از گلهاي اطلسي نوازشهايت،

 و كودكي از خاطراتت كه همواره در چشمان من نگاه ميكند و تو را از من طلب...

بگذار بماند. بگذار بماند تا ابد ، تا لحظه آخر تا

تمام نبودن من ، مني كه در وداع با لحظات نبودن تو آواز سخت كوشي ابدي را

سردادم، شايد پاياني برايم نباشد،

 ولي ميمانم تا هر چه از تو در دنياست بيابم و سكوت تلخ نيايش هايشان را در هم

بشكنم

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 9 مرداد1384ساعت 23  توسط عمو صمد  | 

فریدون فروغی

 

بگوئید بر گورم بنویسند

زندگی را دوست داشت

ولی آن را نشناخت

=======

مهربان بود

ولی مهر نورزید

=============

طبیعت را دوست داشت

 

ولی از آن لذت نبرد

=================

در آبگر قلبش جنب جوش

 

ولی کس بدان راه نیافت

=====================================

وخلاصه بنویسید :............

 

زنده بودن را برای زندگی دوست داشت

                                                                           

وزندگی را برای زنده بودن

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 6 مرداد1384ساعت 0  توسط عمو صمد  | 

روز مادر

 

-- مادر--

      برای سرنوشت من

                   تو دل واپس ترین بودی

                                 برای اشکهای من همیشه آستین بودی

                                                                  تو ای همیشه غمخوارم

                                                                              تو ای محرمترین یارم

                              به نام نامی  مادر

                        همیشه دوستت دارم   

                            

         

+ نوشته شده در  سه شنبه 4 مرداد1384ساعت 1  توسط عمو صمد  | 

تولدت مبارک

 

 وبلاگ

کشکول جوانی

  یک ساله شد

تبریک وگوئم

   تولد یک سالگی کشکول جوانی رو به نویسندگان محترم آن حامد و مهشید عزیز تبریک

می گویم

انشاا... جشن ۱۰۰سالگیش ........

دیگه ۱ساله شدی تا تی تاتی می کنی کفش لازم داری...؟؟؟!!!!!

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 مرداد1384ساعت 2  توسط عمو صمد  | 

رهایی

 

آرام تر از نسيم و بي پروا تر از تمام سياهي ها، خسته ام ، دلتنگي غريبي در كنج خانه دلم جا خوش

كرده و من ميزبان تمام خواسته هاي بي حد واندازه اويم، نفس بر سينه ام سنگيني ميكند و من با تمام

توانم زير اين باران مينويسم، ميخواهم رها باشم از هر چه كه مرا از خلسه خودم ميرهاند، از بودن، از

بزرگي ، از مستي، از نبودن و ... ولي انگار من بايد با همه اين لحظه ها تا پايان نبودنشان همراه باشم.

زخمهاي قناري كوچه خاطراتم هم انگار اصلا خوبي ندارد، نميدانم چرا هرچه بيشتر به او ميرسم، كمتر

مي يابمش، اصلا من با كودكي ام زنده ام ، با او زندگي ميكنم، برايش مينويسم، ميخوانم، او برايم دست

نيايشش را بالا ميبرد و هر روز مرا دعا ميكند مني كه در دلتنگي هاي خودم غرق غرقم، ميخواهم در

اقيانوس گرم و آبي نفسهاي پاكت شنا كنم، دستهاي نورانيت را بگيرم و بدوم در تمام سبزي كوهساران ،

من با تو بهارم و بي تو عين تمام خاموشي ها، تو در من اين حسن غريب را بوديعت گذاشتي و تنهاي

تنها رهايم كردي در كويري كه هيچ پاياني برايش نيست، ميخواهم در درياچه چشمانت بي اندازه خسته

شوم ، ميخواهم در سكوت نفسهايت با تمام نيازهايم خوانده شود، ميخواهم در نيايش سحرت ستاره

روشن خاموشي هايت باشم، مرا درياب كه در كودكستان احساس معلم درسي بس بزرك به من داد كه تا

پايان اين راه مرا رها نيمكند. دوباره به آرامي در عمقي غريب شنا ميكنم ...

                                                                              

 

                                                                                به امید دیداری دوباره عمو صمد

 

+ نوشته شده در  شنبه 1 مرداد1384ساعت 0  توسط عمو صمد  | 

سلام

سلامی به همه دوستان

 تعریف عشق

دبير ديني:عشق يك موهبت الهي است.

دبير ورزش:عشق تنها توپي است كه اوت نمي شود.

دبير شيمي:عشق تنها اسيدي است كه به قلب صدمه نمي زند.

دبير اقتصاد:عشق تنها كالايي است كه از خارج وارد نمي شود.

دبير ادبيات:عشق بايد مانند عشق ليلي ومجنون محور نظامي داشته باشد.

دبير جغرافي:عشق از فراز كوه هاي آسيا تيري است كه بر قلب مي نشيند.

دبير زيست:عشق يك نوع بيماري است كه ميكروب آن از چشم وارد ميشود.

----------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------                                                 

 ارادتمند شما عمو صمد

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 تیر1384ساعت 2  توسط عمو صمد  | 

سلام

 

سلامی به همه دوستان قدیمی و دوستانی که تازه با وبلاگ چتر آبی آشنا شدند

 

امروز می خوام از خودم واین که چطور شد که با دنیای وبلاگ نویسی اشنا شدم

 

رو براتون بنویسم

 

من صمد معروف به عمو صمد متولد سال 1363هستم شغلم آزاده دیپلم کامپیوتردارم و علاقه زیادی

 

به انترنت و وبلاگ نویسی دارم من همراه با دوستم امیر نویسنده وبلاگ عشق پاک پا به این راه طولانی ولی

 

لذت بخش گذاستیم در همین جا از دوست عزیزم حامد خالق وبلاگ پر طرفدار کشکول جوانیتشکر

 

کنم چون یکی از پیش کسوتان ما هستن و همیشه یار ویاور چتر آبی بودند در ضمن سالگرد تولد کشکول رو

 

به حامد عزیز و مهشید خانم گل تبریک می گم

 

در آخر نظرات .پشنهادات و انتقادات شما راهنمایی ما در این راه است

 

                                                    

                                           منتظر لطف شما هستیم ارادتمند شما عمو صمد

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 28 تیر1384ساعت 0  توسط عمو صمد  |